Adım Adım Gelibolu Ateş ve Kurtuluş Meydanı

Kitap

Fotoğraf / Gürsel Akıngüç Arşivi

Soğanlıdere Şehitliği geçildikten bir süre sonra, yol yokuş yukarı tırmanmaya başlar. Yokuş başından yaklaşık 250-300 metre sonra sol yana bakıldığında, Soğanlıdere Vadisi’nin güney yamaçlarının birdenbire alçaldığı ve birbiri ardınca iki dere yatağı tarafından kesildiği görülür. Dikkatle bakıldığında, dere yataklarından Çanakkale Boğazı yönünde olanının zemininde, ağaçların arasında toprak bir yol görülür. Kiremit Deresi, toprak yolun bulunduğu bu dere yatağıdır. Kiremit Deresi Vadisi, düşman ateşine karşı korunaklı yapısı nedeniyle, muharebeler sırasında Seddülbahir Cephesi’ne intikal eden Türk birliklerinin kullandığı en önemli geçiş güzergâhlarından biri olmuştur. İlk defa, 28 Nisan 1915 günü gerçekleşen Birinci Kirte Muharebesi sırasında kullanılmıştır. Birinci Kirte Muharebesi öncesinde, 25 ve 26 Nisan 1915 günlerinde Seddülbahir-Alçıtepe kesiminde gerçekleşen muharebelerde 9’uncu Tümen’inin alayları oldukça yıprandığından takviye edilmesi hayati bir zorunluluktu. Tümeni takviye etmek için gönderilen birliklerden 7’nci Tümen’in 19’uncu Piyade Alayı Bolayır berzahından alınarak önce Gelibolu’ya, buradan da deniz yolu ile Kilye Koyu’na intikal ettirildi ve sonra da Yassı Tepe’ye. Fakat Yassı Tepe güneyinden Alçıtepe’nin doğusuna doğru uzanan arazi, İtilaf donanma topçusunun mutlak kontrolü altında olduğundan, sabahtan gün ortasına uzanan saatlerde bu açık alanda intikal etmek, 9’uncu Tümen’in çok ihtiyaç duyduğu bu birliği, daha muharebeye girmeden yıpratmak demekti. İntikal hedefine ulaşmak için en güvenilir ve kestirme yol Kiremit Deresi idi. Bu nedenle 19’uncu Piyade Alayı bu derenin içinden yürüyerek, cephe hattına doğru ilerledi.

İçindekiler